2014-12 :

Presentatie VmN als Speed Geek op bijeenkomst in Amsterdam over Connected Data

http://www.clicknl.nl/culturalheritage/events/connected-data-3/

2014-11 :

2014-11 Je kan geen onderwerp verzinnen of iemand, ergens verzamelt het : balboekjes!

http://modemuze.nl/blog/balboekjes

2014-09 :

The judging panel has completed the first stage of online assessment and we’re please to tell you that your application was in the top three for the Social Networks theme. Congratulations! We’d therefore like to invite you to our pitching event in Barcelona next week on Tuesday the 23rd of September from 18h to 21h which is the final stage of the Europeana Creative Open Innovation Challenge.

Good afternoon

My name is Vincent de Keijzer and I am here to present you the project vergeetmeniet. Vergeetmeniet is Dutch for don’t forget me, remember me. The subtitle of the project is : smart archiving for a digital afterlife

 There is no subject you can think of or there is somebody, somewhere collecting it. And of course nowadays collectors have more and more digital data/content. Digital objects, digital information about the objects and digital documents, related to the objects. Cultural heritage institutes are very interested in this digital content of collectors, especially for their crowdsourcing projects. Projects they undertake to enrich their systems with the knowledge of their public. The problem with the digital content coming from the collectors is that most of it is of a very poor quality. CH institutes have to put in a lot of effort to convert this content to their databases

 Vmn offers collectors practical tools to perform their hobby or profession. And it shows them the way to important sources of information, starting with Europeana. Sources they can use to find digital objects of their interest, other collectors and specialist help. Working with vmn tools delivers re-usable, durable data. Data CH institutes can use to do what they do best: transform interesting digital content into digital heritage.

 You might wonder if I am the right person to do the job. To answer that question I can refer to a long career in cultural heritage. I have seen the rise of the phenomena of digital heritage and always kept up to date with the latest developments. I built a large network I can use and, last but not least; I have the right age.

 I have the right age, because I am part of the first generation that, on a large scale will start wondering what will happen with their digital remains. A generation that will realize they don’t have enough time to organize and update their neglected digital archives. A generation that will fear their inheritors won’t find their way in their highly personal filing systems. A generation that will face the fact that their contributions to the social web are not guaranteed for the long term. Vmn offers collectors of my generation and generations to come durable digital afterlife.

Thank you

 

2014-07 :

The @diversity team would like to draw your attention on the second round of the Europeana Creative Challenge. We think that your idea “VERGEESmeNIET”[sic] perfectly fits into the concept of this competition, and we would like to use this opportunity to encourage you to participate.

>Zie: http://www.europeanacreative.eu/web/europeana-creative/challenges

2014-02 :

Het grootste deel van een museumcollectie wordt niet tot nauwelijks gebruikt. Museummedewerkers richten zich bij hun werk op de bijzondere stukken en deelcollecties en bewaren de rest als bron waaruit zij eventueel in de toekomst kunnen putten. Het publiek wil ook toegang tot die bronnen. Als voorbeeld gebruik ik vaak de collectie merklappen van het Gemeentemuseum. En af en toe wordt ik bevestigd in mijn idee.

 http://modemuze.nl/blog/inspiratie-depot-%E2%80%9Cvet-die-merklap%E2%80%9D

2013-11 :

Ik word zo af en toe gebeld door mensen met min of meer de volgende vraag: ik heb een heleboel objecten verzameld (bijv. alle schilderijen en tekeningen van mijn vader)en wil die nu digitaliseren (om bijv. een boekje te maken). Er moet software bestaan die me daarbij kan helpen. Kunt u mij wat software noemen. Mijn antwoord is dan vaak dat er alleen zwaar professionele software bestaat of eenvoudige software die één ding doet, mar een heleboel andere dingen die je wilt niet.

2013-07

Idee VERGEETmeNIET angemeld bij Diversity Idea Competition (https://www.at-diversity.eu/) , funded by the European Union.

There is no subject you can think of or there are people collecting it. From passionate amateurs who prefer to work in solitude on their contribution to mankind, to associations of (semi-)professionals who fanatically share their interest. They spend their lives collecting objects and information about the objects. All together they represent an enormous source of energy and expertise. Cultural Heritage Institutions could make good use of the enthusiasm, knowledge and time of these collectors. They have enormous backlogs in documenting their collections and are forced to concentrate on the parts they consider the most valuable. For every subject in their collection though, even the most obscure ones, there is a collector somewhere who knows everything about it and could potentially help out. The question of how to exploit this potential is not easy to answer. Simply inviting the collectors to add their information in the systems of the institutions doesn’t seem to work. Obviously there has to be something in it for the collector as well. Maybe the Cultural Heritage sector should first of all invest in tools that collectors can use within the comfort of their private systems. If they make sure these tools produce reliable and durable content they will profit from it in the end, when the collector is willing to share.

Cultural Heritage (CH) institutions are, in the analogue world, at the top of the food pyramid of collecting. They are the Final Authority in a complex selecting process where valuable objects and collections surface over time. They can only play this role because there is an infrastructure of passionate amateurs, private collectors, associations, galleries and auctioneers that do the preselection for them. With the introduction of digital media the CH Institutions face new challenges. Apart from collecting artefacts they have to collect and manage digital objects and digital information about their objects. On top of that the online community claims access to their entire collection and question their natural authority. If we want to make sure CH Institutions keep playing their role in the digital era, we should create an enhanced digital version of the successful collecting pyramid. We should make clever use of the new possibilities digital media offer us. If we want to create the digital collecting pyramid we should start at the basis; the (amateur) collector. If we provide him or her with the right help to ensure accessibility and durability, we reinforce our central position and profit from it in the end.

2013-06 :

Hoe heb jij je digitale archief geordend? Heb je alles tijdelijk opgeslagen om later nog eens goed uit te zoeken en op te schonen? Of ben je het type dat een allesomvattend ordeningssysteem heeft bedacht waar je eigenlijk alleen zelf de weg in weet? Wellicht gebruik je een combinatie van social websites als YouTube, Flickr, Facebook en Gmail en hangt je archief ergens in de cloud? Omdat we  aan het begin van het digitale tijdperk staan overzien we nog niet goed de consequenties van onze keuzes. Wat is er over van je zorgvuldig opgebouwde profielen als Facebook failliet gaat? Kan iemand na je dood wijs uit jouw harde schijven? En geloof je nou echt dat je na je 65^e enkele terabites aan ouwe digitale zooi gaat ordenen?

2013-05 :

Het is inmiddels gemeengoed om te pleiten voor het inzetten van het grote publiek voor de verrijking van een informatiesysteem. Voor musea is de groep van verzamelaars (van amateurs tot professionals) natuurlijk zeer interessant. Die doelgroep komt echter niet vanzelf naar onze database om daar geheel belangeloos hun informatie toe te voegen. Sterker; veel verzamelaars zijn uitermate protectionistisch over hun verzameling en bijbehorende data. Ze willen misschien wel delen, maar daar moet wel wat tegenover staan. Áls je een interessante verzamelaar zo ver hebt dat hij zijn gegevens beschikbaar wil stellen loop je vaak tegen het probleem aan dat alles is vastgelegd in een volstrekt individualistisch systeem dat op geen enkele manier te rijmen is met jouw database. Je moet dan een enorme extra investering doen om de data te converteren en veilig te stellen voor toekomstig gebruik.

Ik denk dat musea gereedschappen moeten ontwikkelen die het leven van de verzamelaar makkelijker maken. Wij kunnen op basis van onze expertise handige en duurzame gereedschappen bouwen waarmee de verzamelaar zijn hobby kan uitoefenen én die resulteren in herbruikbare informatie die kan worden gedeeld met andere verzamelaars (én musea!). Ik ben nu aan het inventariseren welke partijen me kunnen helpen dit idee verder te ontwikkelen. Ik bedacht me dat veilige en verantwoorde dataopslag  een van de eerste voorwaarden voor een degelijk informatiesysteem is. Verzamelaars zouden moeten worden verleid om (een backup) van hun gegevens ergens veilig op te slaan. Dat doen ze natuurlijk alleen maar als ze er zeker van zijn dat de toegang tot die gegevens volledig door hen te controleren is.

2013-01 :

Er zijn in Nederland en daarbuiten enorm veel verzamelaars. Je kan het zo gek niet verzinnen of het wordt door iemand verzameld. Dergelijke verzamelaars zijn vaak zeer gepassioneerd en fanatiek en kenmerken zich grofweg door drie verlangens; ze streven naar een verzameling die persoonlijker, completer en waardevoller is dan vergelijkbare collecties, zoeken bevestiging van de waarde door een officiële instantie en willen hun verzameling het liefst voor de eeuwigheid bewaren. Musea zouden naar mijn idee veel meer moeten inspelen op deze behoeftes. We moeten eenvoudige, duurzame tools bouwen waarmee de verzamelaar zijn hobby kan uitvoeren en verzekerd is dat zijn werk goed bewaard wordt. Wij kunnen dat goed omdat we alles weten van bijvoorbeeld beschrijving, behoud, presentatie, indeling en selectie van collecties. Vervolgens moeten we ons profileren als autoriteit waar de amateurverzamelaar de erkenning kan krijgen die hij zoekt. Het mes snijdt aan twee kanten. Wij bieden de verzamelaar ondersteuning, duiding en waardering en de verzamelaar versterkt onze autoriteit en expertise en biedt ons de bronnen die we kunnen gebruiken voor de verrijking van onze collectie.

2012-11 :

Stel je bent een liefhebber van merklappen, ex-librissen, modelboten, miniatuurzilver, blokfluiten, poppenhuizen, kantkragen, Copier glas, Franse grafiek, tinnen servies of delfts aardewerk. Of je verzamelt de vroege Haagse School, werken van kunstenaars uit Arnhem, middeleeuwse gebruiksvoorwerpen of afbeeldingen van schoenen. Hoe weet je dan wat er van je gading is in de museumcollecties van Nederland? Je zou denken dat je met zoeken in Google toch een heel eind zou moeten komen. In ieder geval voor een eerste indruk en als basis voor verder onderzoek. Dat is echter helemaal niet het geval. Blijkbaar zijn onze museumschatkamers zelfs voor de  allesvinder Google stevig afgeschermd. Er zit niets anders op dan zelf te bedenken welke musea mogelijkerwijs voor jou interessante collecties hebben en die vervolgens allemaal apart aan te schrijven met verzoek om inzage van de collectie.

[…]

Ik ben ervan overtuigd dat de sleutel tot de (digitale) toekomst voor musea bij deze bevlogen, hard werkende verzamelaars ligt. Musea zouden online tools moeten bouwen waarmee verzamelaars kunnen verzamelen. Zorg ervoor dat ze hun stukken goed beschrijven en duurzaam documenteren. Help ze met het selecteren en indelen van hun verzamelingen. Ontwikkel tools waarmee ze snel mooie presentaties kunnen maken. Musea hebben groot belang bij het voorwerk dat verzamelaars op deze manier voor hen doen en hebben alle expertise in huis om hoogwaardige en duurzame hulpmiddelen voor het verzamelen te maken.

2012-10 :

Wat zou de Collectie Nederland zijn zonder particuliere verzamelaars? Slechts een bescheiden deel van het nationale museumbezit is het gevolg van zorgvuldig geformuleerd collectiebeleid en gerichte aankopen door museumdirecties. Een veel groter deel is gebaseerd op de inbreng van gepassioneerde privéverzamelaars. En dan gaat het niet alleen om beroemde verzamelaars met topcollecties maar ook om een grote schare van onbekenden. Amateurs met veel passie, geduld en toewijding.

Een verstandig museum schept een gunstig klimaat voor collectioneurs om de eerste selecties uit het overweldigende aanbod te doen. Het museum zit aan het einde van de verzamelketen en kan zich beperken tot hoogtepunten omdat de natuurlijke selectie zijn werk gedaan heeft. In de digitale wereld is het niet anders. Sterker; het museum kan nog betere middelen inzetten om de particulier te laten verzamelen. Het zou de eigen expertise en kennis moeten inzetten en tools moeten ontwikkelen die het (digitaal) verzamelen makkelijker maken.

2012-10 :

Voor de eindpresentatie van het MuSeUM plus project (http://www.den.nl/nieuws/bericht/3384) werd ik gevraagd het wetenschappelijk onderzoek en de toepassing ervan in de museale praktijk samen te vatten in 100 tot 150 woorden. Ik besloot uit alle mogelijke invalshoeken die van de mogelijke gebruiker te kiezen. Nederland kent vele verzamelaars. Je kan het zo gek niet verzinnen of er is een gepassioneerde particulier of bevlogen werkgroep die er alles van weet. Amateur of semi-professional, wat ze gemeen hebben is dat ze graag willen weten wat er op hun gebied aanwezig is in de verzamelde (Nederlandse) museumcollecties. Museum Plus biedt de mogelijkheid om in een keer dwars door alle data te zoeken.

Musea zouden verder kunnen gaan met dit idee : verzamelaars faciliteren!!!