2013-05 :

Het is inmiddels gemeengoed om te pleiten voor het inzetten van het grote publiek voor de verrijking van een informatiesysteem. Voor musea is de groep van verzamelaars (van amateurs tot professionals) natuurlijk zeer interessant. Die doelgroep komt echter niet vanzelf naar onze database om daar geheel belangeloos hun informatie toe te voegen. Sterker; veel verzamelaars zijn uitermate protectionistisch over hun verzameling en bijbehorende data. Ze willen misschien wel delen, maar daar moet wel wat tegenover staan. Áls je een interessante verzamelaar zo ver hebt dat hij zijn gegevens beschikbaar wil stellen loop je vaak tegen het probleem aan dat alles is vastgelegd in een volstrekt individualistisch systeem dat op geen enkele manier te rijmen is met jouw database. Je moet dan een enorme extra investering doen om de data te converteren en veilig te stellen voor toekomstig gebruik.

Ik denk dat musea gereedschappen moeten ontwikkelen die het leven van de verzamelaar makkelijker maken. Wij kunnen op basis van onze expertise handige en duurzame gereedschappen bouwen waarmee de verzamelaar zijn hobby kan uitoefenen én die resulteren in herbruikbare informatie die kan worden gedeeld met andere verzamelaars (én musea!). Ik ben nu aan het inventariseren welke partijen me kunnen helpen dit idee verder te ontwikkelen. Ik bedacht me dat veilige en verantwoorde dataopslag  een van de eerste voorwaarden voor een degelijk informatiesysteem is. Verzamelaars zouden moeten worden verleid om (een backup) van hun gegevens ergens veilig op te slaan. Dat doen ze natuurlijk alleen maar als ze er zeker van zijn dat de toegang tot die gegevens volledig door hen te controleren is.